Şuan bir fenalık olduğunda, malum her an bir felaket çıkabiliyorum güzel yurdumda,  diyorum ki kendime; Deprem gördüm, darbe gördüm, pandemi gördüm, iki büyük ekonomik kriz yaşadım... Her halde bunu da atlatırım. Yaşadığım ilk büyük felaket 99 Depremiydi. 

Gecenin bir yarısı, her gece olduğu gibi, bilgisayarımın başına gömülmüş web sitesi tasarlıyordum. Macromedia Flash diye bir program vardı. Animasyonlu falan bir site yapmıştım kendime... impxxi diye bir ismi vardı. "Küçük şeytan" demek olan imp ile, o zamanlar uğurlu sayım olan 19 un birleşmesiyle bir isim bulmuştum. Tabii yıllar sonra fark ettim ki romen rakamları ile 19 öyle yazılmıyormuş. Neyse işte, bir uğultu duyulmaya başlandı. sonra hafiften sallanıyoruz derken, şiddetle sallanmaya başladı bina. 8 Katlı Uğur apartmanının 2. katında oturuyorduk. Kısa süre içinde binanın yıkılacağını anladım. Ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu ama bina yıkılırsa bilgisayarım kapanırdı. Alel acele yaptıklarımı kaydetmeye başladım. Bir sağa bir sola ayakta zor duruyordum. Önce duvarlar ve tavanın birleştiği yerlerden tozlar dökülmeye başladı. Sonra Tam monitörümün arkasındaki duvar sol üstten sağ alta uzanacak şekilde yavaş yavaş yarıldı. Tek konsantrasyonum bir an evvel projemin kaydolduğu iletisini görmekti ve bilgisayarın ekranına bakıp "hadi hadiiii" diye söyleniyordum. "Kaydedildi" yazısını gördüğüm anda elektrikler kesildi. Derin bir oh çekip kendimi yere attım ve o sırada uyanık olan Annem'e bağırdım; "Anne noluyo"

"Deprem oluyor" dedi. o ana kadar olanın deprem olduğu aklımın ucuna bile gelmemişti. Ya sallantı devam ediyordu ya ben sallanıyordum bilmiyorum ama çarpına çarpına kardeşlerimin odasına koştum. Çığlıklar hatırlıyorum, sirenler de vardı ama o gece olan birçok şey şuan birbirine geçmiş durumda. Kardeşlerim o zaman 10 yaşındalar, odalarının karşılıklı iki duvarına dayalı yataklarında hala uyuyorlar. Çektim ikisini de yere çaldım. "Kalkın deprem oluyor. Sonra yine koşa koşa yatak odasına babama gittim. Annem benden önce uyandırmaya başlamıştı babamı ama nafile... "Baba kalk! deprem oldu!" diyorduk... unutulmaz cevap o zaman geldi..."ya bi gidin ben deprem olmuşum zaten"

İkinci kattaydık. Apartmandan en son biz çıktık. Sekizinci katta neredeyse yürüyemeyen meczup iki komşumuz vardı, onlar bile asansör çalışmadığı halde bizden önce çıkmışlar binadan. 

Gün ayınca, geri girdik binaya, o zaman hasar daha vahim şekilde gözlerimiz önündeydi, hemen çıktık. Aynı gün polis binayı mühürledi. 6 ay kadar süren güçlendirme çalışmasının ardından, sırayla ve 6 saat içeri girmemize izin verdiler. Sonra da yıktılar. 

Bayiden eve götürmeye güç bela ikna ettiğim bilgisayarımdan altı ay uzak kalmadım. Binanın halini görünce, geri çıkmadan, tüplü ekran, koca makineyi kucaklayıp dışarı çıkarttım. Amiyane ama yedek don dahi alamadan ayrıldık evden ama ben bilgisayarı kaçırabildim. Nasıl aşıksam artık :)

Okunma 18 kez Son değişiklik Pazartesi, 09 Mayıs 2022 14:48
Ögeyi değerlendirin
(2 oy)

Profesyonel olarak deli. Museum'un Kurucusu ve İş geliştirme sorumlusu. Her pazar yeni bir mektupla esnaflık hayatı üzerinden otobiyografini yayınlayan adam.

INST : Profesyonel1Deli

Yorum yapmak için oturum açın