007 - Herkes Öldürür Sevdiğini

99 yılı silahla korkutulma yılım olsa gerek. Hayatımda iki defa silahla tehdit edildim, ikisi de aynı yıl. İlki önceki mektubumda yazdığım o iğrenç olaydı, şimdi anlatacağım ikincisini biraz hak etmiş olabilirim… Evet, muhtemelen en ilgi çekecek hikayelere, benim de yazmak için sabırsızlandığım aşk hayatım kısmına bu mektupla giriyoruz.

Aşk hayatımdan layığıyla bahsedebilmek için, 90’lı yılların başına kadar geri gitmek gerekli, ilk Aşk’ım, ilk kırılmam. 

İlk okul günlerimizden birinde, İlginç bir bilgiye kavuştuk. Bu erkekler ve kızlar sevgili oluyorlarmış, aşık oluyorlarmış, güzel bir oyunmuş. Dört kişiydi arkadaş grubumuz, Tamer, Gürkan, Serkan ve Ben. Şöyle gözünüzde canlandırın; Dört çocuk bir masanın etrafında baş başa vermiş ve çocuklardan biri yeni bir oyundan bahsediyor. Sonra çocuklar arkalarını dönüp sınıfa alıcı gözüyle bir bakıyorlar… Dört tane çalışkan, hep kırmızı elmaları kapan kız var..  Sevgi, Hande 1, Hande 2 ve Eldem. Sonra tekrar önlerine dönüyorlar ve paylaşıyorlar. Ben sona kaldım ve Handelerden uzun olanı bana kaldı. Yani aslında seçmedim bile ama mızıkçılıkta yapmadım, oyunun kuralının gereğince hemen aşık oldum Hande’ye. 

Hande, yılmak bilmeyen çabalarıma hiç karşılık vermedi. Ta ki; Bahar adında bir sınıf arkadaşımızın doğum günü partisine dek. O parti de ona, onunla dans etmeyi teklif etmiştim. Önce reddetti. Sonra ben bir koltuğu oturup üzüldüm, Belli ki acıdı ve geldi 3-5 dakika dans ettik. Yine de dünyalar benim oldu. 

Birkaç gün sonra, Hande, bir sebepten Gürkan’la benim yanımda hararetle tartışmaya başladı. Sonra ağzından aynen şu kelimeler çıktı;

“Zaten doğum gününe Kerem’i de getirdin, gitti ağladı onunla dans etmedim diye, onunla dans etmek zorunda kaldım, mahvoldu günüm”

Konu "AŞK" olunca, Benim için, ilkokul 2 den, lise sona direkt geçebiliriz. O sözden sonra, Lise 2 ye kadar neredeyse bir kıza merhaba bile demedim. Aşk oyunundan ve kızlardan ölümüne korktum. 

 

Lise sonda, çoğu denemesini fark bile etmediğim bir kız, uzun aylar süren çabasının sonunda benimle sevgili olmayı başardı. 6 ay kadar süren ilişkimizde, yaşadığım travmanın etkilerini de önemli ölçüde temizledi.

Yeniden doğmuş gibiydim, gerçekten çok seviyordum ve çok da huzurluydum. Her şey öyle güzeldi, aklımda, kalbimde sadece o vardı. Sonra bir gün bir dergi bulmuş. 

Her şey bir gün bir mesire yerinin tenhasına gitmemiz ile sarpa sardı. Piknik için gitmiştik ve piknik de yaptık aslında ama sevgilim yanında bir dergi de getirmişti.

Alelade bir magazin dergisi, Lakin bu sayısının içinde “Öpüşmenin 12 yolu” yazan bir makale de vardı. O zamana kadar masum bir iki öpücük yaşamıştık ama ikimizin de bilmediği şey, bazı öpüşmelerin masumiyetten çok uzak olabileceğiydi. On ikisini de tek tek denedik. Bir çoğunu başaramadık ama içimizdeki ateşi harlamaya yettiler. Birbirimizi ufak ufak okşamaya başladık. 

Sonuçta bir mesire alanıydı ve bir noktadan sonra birinin bizi görebiliyor olma ihtimali ile doğan, doğal endişemiz,  hormonlarımızın yine doğal “saldır” emrini durdurabildi. 

Ertesi gün ona;

“Seni seviyorum ama dün olanlar benim yapabileceğim bir şey değil. Sevgili kalmaya devam edersek kendimize hakim olamayacağımızı gördüm. Ben kendimi ileride karıma saklamış olarak evlenmek istiyorum. Senden ayrılıyorum.”

dedim. Beni  Travmadan çıkartan kızı, bodozlama travmaya ittim. Akabinde kız intihara kalkıştı. Hastaneye yetiştirdiler, kurtuldu. Ablası da soluğu, belinde silahı, yanında sevgili ile bizim dükkanda aldı. Ne dediğini tahmin etmek zor değil. 

“Sakın bir daha kardeşimin yakınına dahi yaklaşma”

Onu gerçekten seviyordum, sadece aptaldım. Eğer olur da bir gün bu yazıyı okursa, gerçekten üzgün olduğumu bilmesini isterim. 

 

Oluyor işte..

 

Not : Adını yazmamam, anlattığım olayların anlatılmasının, özel hayatın gizliği ilkesine ve etik kurallara aykırı olabileceğiyle ilgilidir. 

 

Sevgilerimle

Kerem ILDAŞ

Okunma 31 kez Son değişiklik Pazar, 24 Nisan 2022 23:46
Ögeyi değerlendirin
(3 oy)

Profesyonel olarak deli. Museum'un Kurucusu ve İş geliştirme sorumlusu. Her pazar yeni bir mektupla esnaflık hayatı üzerinden otobiyografini yayınlayan adam.

INST : Profesyonel1Deli

Yorum yapmak için oturum açın