Yabancılaşıyoruz

Bilmedikleri bir yaşamın parçası oluyor insanlar. Dünyaya geliyorlar ve varlığının sonuna kadar devam eden bir öğrenme ve yabancılaşma süreci ile karşı karşıya kalıyorlar, kalıyoruz.. Nedense o insanlığın içine kendimi dahil etmeden giriş yaptım cümlelere :) Yabancılaşma sürecini önemli bir nokta olarak görüyorum çünkü; Var olduğumuz, yaş aldığımız ve yaş alırken deneyimlerimizi arttırdığımız, bakış açımızı değiştirdiğimiz bambaşka insanlar oluyoruz. Bir bebek olarak dünyaya gelip, önce o hiçbir şey bilmediğimiz sesleri, hareketleri taklit ettiğimiz evreye yabancılaşıyoruz ve yürümeye, ufak ufak konuşmaya başlıyoruz.  Sonra daha da büyüyoruz ergenlik çağlarına gelip küçüklüğümüze yabancılaşıyoruz.

Otuzlarımıza gelip ergenliğimize yabancılaşıyoruz, yaşlanıp tüm geçmişe yabancılaşıyoruz ve sonra da yok oluyoruz. Her yaş aldığımızda biz, bir önceki yaşımızdaki insan olmuyoruz ve değişen her şeyiyle yeni bizler, geçmişimize yabancılaşıyoruz. Hayat dediğimiz şey aslında yeni bizlerin, verdiğimiz kararların, seçimlerin bir bütünü ve bu bütün bizi biz yapıyor, başkalarından ayırıyor. Her evredeki kendimize kocaman sarılalım ve asla geçmişteki bizleri suçlamayalım, pişman olmayalım, sen o zaman başka biriydin ve o zaman verdiğin kararlar yine senin doğrundu. Son söylediğim müthiş pozitif bir olumlama veya meşrulaştırma gibi durabilir ama öyle değil. Tamam o zaman şöyle bitiriyorum  kendimizi suçlamayalım ama mutlaka özeleştiri yapalım ve MUTLU SON.

 

Okunma 31 kez Son değişiklik Salı, 05 Nisan 2022 00:26
Ögeyi değerlendirin
(4 oy)

Son ekleyen Şeyma Marangoz

Yorum yapmak için oturum açın